Το φάρμακο της αγάπης

Το φάρμακο της αγάπης

Το φάρμακο που κάνει μια κοινωνία χαρούμενη, αρμονική και ισορροπημένη είναι η αγάπη. Η αγάπη κρύβει μέσα της συγχώρεση, συμπόνια και δικαιοσύνη. Η κοινωνία έχει ξεχάσει να συγχωρεί, να συμπονά και να είναι δίκαιη. Η αγάπη αναλαμβάνει τις ευθύνες της και προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές που δημιούργησε. Η κοινωνία έχει ξεχάσει να αναλαμβάνει τις ευθύνες της και δεν προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές που δημιούργησε.

Η κοινωνία, η χώρα, η πόλη, το χωριό, η γειτονιά είναι μεγέθυνση της οικογένειας. Όλες οι δομές, όλες οι κοινωνίες, όλες οι ανθρώπινες ομάδες λειτουργούν στα πρότυπα της οικογένειας. Θέλουμε να ακούμε  την συμβουλή τον σοφού πατέρα και να βιώνουμε την αγάπη της σοφής μητέρας.  Αυτό έχει ανάγκη να πιστεύει ένα παιδί, αυτό έχει ανάγκη να πιστεύει ένας ενήλικας,  αυτό έχει ανάγκη να πιστεύει ένας πολίτης.

Το κράτος αντικαθιστά τον σοφό πατέρα και την σοφή μητέρα. Τώρα πια η καθοδήγηση δεν γίνεται από τους γονείς αλλά από το κράτος. Η γονική εξουσία έχει μετατεθεί στην πολιτική εξουσία και ο ενήλικας-παιδί αντί να περιμένει την καθοδήγηση από τους σοφούς γονείς, την περιμένει από το σοφό κράτος-γονιό. 

Η ανάγκη για στοργή, αγάπη, προσοχή και αποδοχή είναι πολύ μεγάλη στα παιδιά. Αυτή η ανάγκη τα κάνει ευάλωτα στους γονείς που καταφέρνουν με χίλιους τρόπους να τα χειρίζονται.

Η ανάγκη για στοργή, αγάπη, προσοχή και αποδοχή είναι πολύ μεγάλη από τους ενήλικες πολίτες προς το κράτος-γονιό. Αυτή η ανάγκη τους κάνει ευάλωτους και το κράτος βρίσκει χίλιους τρόπους να τους χειρίζεται και να τους χειραγωγεί. 

 Όλες οι αποφάσεις μέσα σε μια οικογένεια δεν παίρνονται από αγάπη. Υπάρχει συμφέρον και ιδιοτέλεια. Όλες οι αποφάσεις από την πολιτική ηγεσία, τα κράτη, την ελίτ δεν παίρνονται από αγάπη. Υπάρχει συμφέρον και ιδιοτέλεια.

Όσο μεγαλύτερο το έλλειμα αγάπης, προσοχής και αποδοχής έλαβες από τους γονείς σου τόσο μεγαλύτερος ο θυμός, το συναισθηματικό έλλειμα, η απογοήτευση από το κράτος, τον νομοθέτη, την δικαιοσύνη. Θα ήθελες το κράτος να λειτουργεί σαν τον ιδανικό πατέρα και την ιδανική μητέρα που ποτέ δεν είχες. Το κράτος όμως δεν είναι οι γονείς σου.